هیچی ندارم که بگم فقط بغض ... و کارگرانی که از جان مایه میزان و این چنین از بین ما میرن و بین شعارها و حرف های تبلیغاتی یک مشت جاکش نون به نرخ روز خور به اصطلاح کاندید صداشون گم میشه ...
هیس ! کارگران مشغول مرگ اند ...
پ ن : من مغزم دستای کارگره این دستا یه روز کار دستت میدن
برچسب:
نویسنده: پارسا زارعینیا